Altri brani di Holak
Altri brani di Lordofon
Descrizione
Compositore: Mateusz Holak
Paroliere: Mateusz Holak
Paroliere: Maciej Poreda
Testo e traduzione
Originale
Nie chcemy się smucić, tylko jeździć na wakacje.
Gotowy na porażkę chyba jestem emo sapiens. Nie wychylałem w szkole, jak wiedziałem, że potrafię.
Wolałem czytać biografie i zakładać, że przepadnę.
Ile musi minąć wiosen, gdy zaakceptuję w sobie, zamiast przekładać na potem każdy jeden wspólny wniosek?
Od tego mam dziury w głowie jak na ścieżce rowerowej.
Hulajnogi zostawione, całe życie chodzi bokiem, a mogłem smucić się częściej.
Przełożyłem to na potem, jak mandaty w Izraelu zostaną niezapłacone. Nie mam zajawki na porażkę.
Porażka ma zajawkę na mnie.
Inaczej chyba nie potrafię.
Chyba zostanę emo sapiens.
Nie chcemy się smucić, tylko jeździć na wakacje.
Gotowy na porażkę chyba jestem emo sapiens. Nie wychylałem w szkole, jak wiedziałem, że potrafię.
Wolałem czytać biografie i zakładać, że przepadnę.
Znowu zimny wiatr podwiewa mi mój kadziomórz, jak powietrze pachnie jak lodówka w obcym domu.
Łatwo uwierzyć, że ten cały legendarny smutek powstał w wyniku ewolucji jakichś wodnych stworów.
Kiedyś myślałem, że się mogę zmienić, że jak debil mogę chodzić uśmiechnięty wciąż.
Już teraz wiem, że cały sens tego, że jestem to czuć więcej, a nie lepiej, bo bez tego nie mógłbym być sobą.
Znowu jakbym był pod wodą.
Bez tego nie mógłbym być sobą.
Dlaczego w takim razie nie chcemy się smucić, tylko jeździć na wakacje?
Gotowy na porażkę chyba jestem emo sapiens. Nie wychylałem w szkole, jak wiedziałem, że potrafię.
Wolałem czytać biografie i zakładać, że przepadnę.
Traduzione italiana
Non vogliamo essere tristi, vogliamo solo andare in vacanza.
Immagino di essere pronto a fallire, sono un emo sapiens. Non ho bevuto a scuola come sapevo di poter fare.
Preferivo leggere le biografie e presumere che avrei fallito.
Quante primavere dovranno passare prima che io lo accetti dentro di me, invece di rimandare ogni singola conclusione comune?
Questo mi fa venire i buchi in testa come quelli su una pista ciclabile.
Ho lasciato i motorini, cammino di traverso tutta la vita e potrei essere triste più spesso.
L’ho rinviato fino a quando le multe in Israele non saranno state pagate. Non ho alcuna indicazione di fallimento.
Il fallimento mi mette a dura prova.
Non penso di poter fare diversamente.
Immagino che diventerò un emo sapiens.
Non vogliamo essere tristi, vogliamo solo andare in vacanza.
Immagino di essere pronto a fallire, sono un emo sapiens. Non ho bevuto a scuola come sapevo di poter fare.
Preferivo leggere le biografie e presumere che avrei fallito.
Il vento freddo soffia di nuovo attraverso la mia camera dell'incenso, mentre l'aria odora di frigorifero in una casa sconosciuta.
È facile credere che tutta questa leggendaria tristezza sia stata il risultato dell'evoluzione di alcune creature acquatiche.
Pensavo che avrei potuto cambiare, che come un idiota avrei potuto ancora andare in giro sorridendo.
So già che il punto centrale dell'essere è sentirsi di più, non meglio, perché senza di esso non potrei essere me stesso.
Era come se fossi di nuovo sott'acqua.
Non potrei essere me stesso senza di esso.
Perché allora non vogliamo essere tristi ma andare in vacanza?
Immagino di essere pronto a fallire, sono un emo sapiens. Non ho bevuto a scuola come sapevo di poter fare.
Preferivo leggere le biografie e presumere che avrei fallito.