Altri brani di Melis Karaduman
Descrizione
Compositore Paroliere: sezen aksu
Musicista principale: Melis Karaduman
Ingegnere del suono: Kleo
Ingegnere del missaggio: Bangrolly
Testo e traduzione
Originale
Anladım sonu yok yalnızlığın.
Her gün çoğalacak.
Her zaman böyle miydi bilmiyorum.
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye.
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Anladım sonu yok yalnızlığın.
Her gün çoğalacak.
Her zaman böyle miydi bilmiyorum.
Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak.
Alışır her insan alışır zamanla kırılıp incinmeye.
Çünkü olan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Bulutlar yüklü hayali, hayalacak üstümüze hasret.
Yokluğunla ben baş başayız nihayet.
Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte.
Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette.
Bekliyorum, bekliyorum, bekliyorum.
Hadi gelin üstüme, korkmuyorum.
Traduzione italiana
Capisco che la solitudine non ha fine.
Aumenterà ogni giorno.
Non so se è sempre stato così.
Era come se piangere fosse intoccabile da bambino.
Tutti si abituano a essere distrutti e feriti nel tempo.
Perché quello che succede è cadere, cadere e rialzarsi.
La mia solitudine è in agguato sulle mie strade, in attesa.
Il dolore è in guardia, mi fissa.
Sto aspettando, aspettando, aspettando.
Dai, vieni da me, non ho paura.
La mia solitudine è in agguato sulle mie strade, in attesa.
Il dolore è in guardia, mi fissa.
Sto aspettando, aspettando, aspettando.
Dai, vieni da me, non ho paura.
Capisco che la solitudine non ha fine.
Aumenterà ogni giorno.
Non so se è sempre stato così.
Era come se piangere fosse intoccabile da bambino.
Tutti si abituano a essere distrutti e feriti nel tempo.
Perché quello che succede è cadere, cadere e rialzarsi.
La mia solitudine è in agguato sulle mie strade, in attesa.
Il dolore è in guardia, mi fissa.
Sto aspettando, aspettando, aspettando.
Dai, vieni da me, non ho paura.
Un sogno pieno di nuvole, desideroso di sognare sopra di noi.
Finalmente siamo soli con la tua assenza.
La mia solitudine è in agguato sulle mie strade, in attesa.
Il dolore è in guardia, mi fissa.
Sto aspettando, aspettando, aspettando.
Dai, vieni da me, non ho paura.