Testo e traduzione
Originale
Zij kan niet goed praten, maar wil dat wel heel graag.
Hij wil dat er fouten niet meer worden gemaakt.
En als ze dan wat fout doet, houdt ze het liever in.
Want hij geeft haar geen ruimte. Dus praten heeft geen zin.
Maar hij wil hetzelfde als zij.
Maar ze voelt zich zo klein.
En hij kan haar helpen. Maar ziet niet dat ze.
Het gaat hem om de houding en niet om wat ze zegt.
Het leven was onaardig en soms onterecht. En nu wil zij de ruimte.
Terwijl hij weet dat het daar niet meer veilig voelt.
Hmm.
Hij heeft vaker in de schoenen moeten staan.
En meerdere gedachtes die hij telkens moet verslaan. En dat vechten maakt hem moe.
Maar hij wil er wel voor gaan. Terwijl mama het hem leert dat hij gevoelens mag verstaan.
Moet hij veranderen voor iemand zoals zij?
Maar hoe neemt hij controle over liefde en zijn pijn? En kan hij met haar groeien zonder niemand meer te zijn?
Dit is geen verleden tijd, maar misschien is hij het al kwijt.
Hij wil hetzelfde als zij.
Maar ze voelt zich zo klein.
En hij kan haar helpen, maar ziet niet dat ze.
Hij ziet niet dat ze.
Hij.
Hoe ben ik er voor mezelf en voor haar tegelijk?
-Veranderen voor haar. -Moet ik veranderen voor haar?
Hoe doe ik dat zonder tijd?
-Want ik voel me zo klein. -Het laatste wat ik wil zijn tranen.
Ik kan geen adem.
-Help me even.
-Maar misschien moet ik veranderen voor -mij. -Hij.
Wil hij veranderen voor mij?
Want ik voel me zo klein.
Help me even.
Traduzione italiana
Non riesce a parlare bene, ma lo vuole davvero.
Vuole che gli errori smettano di essere commessi.
E quando fa qualcosa di sbagliato, preferisce tenerlo dentro.
Perché non le dà spazio. Quindi è inutile parlare.
Ma lui vuole la stessa cosa che vuole lei.
Ma si sente così piccola.
E lui può aiutarla. Ma lei non lo vede.
Riguarda l'atteggiamento e non quello che dice.
La vita era crudele e talvolta ingiusta. E ora vuole spazio.
Mentre sa che lì non ci si sente più al sicuro.
Hmm.
Ha dovuto essere nei panni più spesso.
E diversi pensieri che deve sconfiggere ogni volta. E quel litigare lo stanca.
Ma vuole provarci. Mentre la mamma gli insegna che può capire i sentimenti.
Dovrebbe cambiare per qualcuno come lei?
Ma come riesce a prendere il controllo dell'amore e del suo dolore? E potrà crescere con lei senza essere più nessuno?
Questa non è una cosa del passato, ma forse l'ha già persa.
Lui vuole la stessa cosa che vuole lei.
Ma si sente così piccola.
E lui può aiutarla, ma lei non lo vede.
Non li vede.
Lui.
Come sono lì per me e per lei allo stesso tempo?
-Cambia per lei. -Devo cambiarmi per lei?
Come posso farlo senza tempo?
-Perché mi sento così piccolo. -L'ultima cosa che voglio sono le lacrime.
Non riesco a respirare.
-Aiutami.
-Ma forse dovrei cambiare per me. -Lui.
Vuole cambiare per me?
Perché mi sento così piccolo.
Mi aiuti per favore.