Altri brani di Kwiatek HAZE
Descrizione
Voce: Kwiatek HAZE
Paroliere: Dominik Kwiatkowski
Produttore: Peyote
Programmatore: Peyote
Compositore: Krzysztof Wołoszyński
Testo e traduzione
Originale
Dalej w parlamencie kręci się kabaret. Krwawi moje serce.
Kroję mięso na tatarek tak jak mój pradziadek, co był grochowskiemu Anem.
Dzisiaj tych pięknisiów kładzie już byle katarek. Słychać to suchy chichot.
Nie śpi licho, lecz siedzi z reguły cicho. Kiedyś sieję siłą po materiał na łapigrosz.
Nie przysiedle znikąd, tak jak Nikoś. Wzloty i upadki znam jak Bitcoin i życie sto lat.
Wróciłem wczoraj z Konstantynopola, tu, gdzie łaska Boża obok rozszula niedola.
Tam wysoka roża, tutaj błoto masz do kolan. Modliszka, a nie Elizejskie Pola.
Prawdziwy mąż stanu nie muszę szpanować, a ty szpanuj.
W moich skromnych progach -witam panów. To moja małżonka. -Witam panów.
Może panom polać po odrobinie koniaczku?
-Prawdziwy. -Prawdziwy mąż stanu.
Nie muszę szpanować, a ty szpanuj. W moich skromnych progach witam panów. To moja małżonka.
-Witam panów. -Może panom polać po odrobinie koniaczku?
Mówię po warsiasku i po ludzku. Dopiero październik, a już zimno jak w Jakucku.
Kraj jest przepiękny, tylko ludzie tu bez mózgu.
Infarkt w Twój cięsi kanal jest zawsze do usług. Moja partia to jest Polska. Jeszcze nie zginęła jak Sodoma.
To grupa E1 wkrótce zasiądzie na stołkach. Jedziemy na miejsce.
Bije szwajcarski automat. Z tyłu w czarnej escie leci Mocak. Jego Ekscelencja Szara Eminencja.
Mordy ze świecznika to nie moja konkurencja. Chłopcze, nie ta liga.
Tutaj siedzi kapituła. Taki jestem. Takie mam amblua. Prawdziwy mąż stanu.
Nie muszę szpanować, a ty szpanuj. W moich skromnych progach witam panów. To moja małżonka.
-Witam panów. -Może panom polać po odrobinie koniaczku?
-Prawdziwy. -Prawdziwy mąż stanu.
Nie muszę szpanować, a ty szpanuj. W moich skromnych progach witam panów. To moja małżonka.
-Witam panów. -Może panom polać po odrobinie koniaczku?
Słucham cały czas tego, co mi opowiada z wielkim zainteresowaniem i to, co ona opowiada, to jest zawsze coś innego, zawsze o kimś innym.
Jest to taki materiał, który gdzieś tam kiedyś pewnie potem gdzieś tam kiełkuje, coś z tego wynika, może coś na przyszłość czy znowu z tym zrobię, ale mnie to wzbogaca.
Ja czuję się jakaś taka pełniejsza, bardziej też szczęśliwa, że są jeszcze tacy ludzie
Traduzione italiana
Poi c'è un cabaret in parlamento. Il mio cuore sanguina.
Tagliavo la carne in tartare proprio come il mio bisnonno, che era An a Grochów.
Al giorno d'oggi, queste bellezze vengono abbattute da qualsiasi catarro. Puoi sentirlo come una risatina secca.
Non dorme molto bene, ma di solito sta seduto in silenzio. Una volta seminavo a forza per ottenere materiale per la papaia.
Non è venuto dal nulla come Nikoś. Conosco alti e bassi come Bitcoin e la vita da cento anni.
Sono tornato ieri da Costantinopoli, qui, dove la grazia di Dio sparge la miseria nelle vicinanze.
C'è una rosa alta, qui c'è il fango fino alle ginocchia. Mantis, non Campi Elisi.
Un vero statista non ha bisogno di mettersi in mostra, e tu dovresti metterti in mostra.
Benvenuti nella mia umile casa, signori. Questa è mia moglie. -Salve, signori.
Posso versarti del cognac?
-VERO. -Un vero statista.
Non devo mettermi in mostra, quindi mettiti in mostra tu. Vi do il benvenuto, signori, nella mia umile casa. Questa è mia moglie.
-Salve, signori. -Posso versarti del cognac?
Parlo Varsavia e sono umano. È solo ottobre e fa già freddo come a Yakutsk.
Il paese è bellissimo, ma la gente qui non ha cervello.
Infarkt nel tuo canale preferito è sempre al tuo servizio. Il mio partito è la Polonia. Non è ancora perita come Sodoma.
Presto si insedierà il gruppo E1. Stiamo andando sul sito.
La macchina svizzera batte. Mocak vola da dietro su una ES nera. Sua Eccellenza l'Eminenza Grigia.
L'omicidio sotto i riflettori non è la mia competizione. Ragazzi, non in questo campionato.
Qui è dove si trova il capitolo. Questo è quello che sono. Questa è la mia ambulanza. Un vero statista.
Non devo mettermi in mostra, quindi mettiti in mostra tu. Vi do il benvenuto, signori, nella mia umile casa. Questa è mia moglie.
-Salve, signori. -Posso versarti del cognac?
-VERO. -Un vero statista.
Non devo mettermi in mostra, quindi mettiti in mostra tu. Vi do il benvenuto, signori, nella mia umile casa. Questa è mia moglie.
-Salve, signori. -Posso versarti del cognac?
Ascolto quello che mi dice continuamente con grande interesse, e quello che mi dice è sempre qualcosa di diverso, sempre di qualcun altro.
È il tipo di materiale che probabilmente germoglierà da qualche parte, ne verrà fuori qualcosa, forse ne farò qualcosa in futuro, ma mi arricchisce.
Mi sento più completa e più felice che esistano ancora persone così