Altri brani di Typhoon
Altri brani di Beste Zangers
Descrizione
Produttore: Marcel Fisser
Testo e traduzione
Originale
Stil de tijd.
Laat het stoppen met verstrijken, zodat ik altijd, zoals nu, naar je kan kijken. Stil de tijd.
Stil de tijd, zo midden in het leven. Want hoe ik leef nu, lijkt het op mijn lijf geschreven.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
De lange, volle dagen, het eindeloze praten.
Jij en ik en wij.
Stil de tijd.
Stil de tijd. Laat het niet langer vervliegen.
Ik wil niet missen, noch mijn ouders ooit verliezen.
Stil de tijd.
Stil de tijd.
Doe het anders nu en dan exact zoals we hier nu samen zitten.
Stil de tijd.
En ik weet wel dat het helemaal niet kan, maar het gaat zo snel voorbij en ik ben bang dat ik vergeet.
Dus heb ik het beschreven, dit hemels heerlijk leven, zodat het nooit verdwijnt.
Als de eerste keer verliefd, voor het eerst een gebroken hart, de eerste keer verlies. Voor het eerst ruzie maken.
Waarom weet ik niet precies. Ik was ongetwijfeld wel koppig.
Het ging waarschijnlijk over niets.
Wam terecht in mijn eerste liedje voor een handjevol publiek, een paar vrienden en mijn ouders, maar het was tenminste iets.
In mijn hoofd was het pingpong, zoals jij toen je achttien was.
Wij zeggen niet van elke seconde. Ik vraag me af: hoe doe je dat? Hoe doe je dat?
De tijd vliegt voorbij en wij kijken toe. Hoe doe je dat? De juiste keuzes maken en ook weten hoe.
Hoe doe je dat? Dapper zijn, ben niet per se een held.
Hoe accepteer je ouder worden ondanks de heimwee naar jezelf? Hoe?
Of ligt het antwoord in het doen, in de berusting dat we doorgaan en het anders is dan toen?
In de liefde voor het moment en het stillen van de tijd. Zou ik niet anders willen doen.
Zou ik nergens anders willen zijn.
Ik steel de tijd.
Traduzione italiana
Fai tacere il tempo.
Lascia che smetta di passare, affinché io possa sempre, come adesso, guardarti. Fai tacere il tempo.
Tempo silenzioso, nel mezzo della vita. Perché il modo in cui vivo adesso sembra fatto su misura per me.
Fai tacere il tempo.
E so che non è affatto possibile, ma passa così velocemente che ho paura di dimenticarlo.
Le giornate lunghe e piene, le chiacchiere senza fine.
Tu, io e noi.
Fai tacere il tempo.
Fai tacere il tempo. Non lasciarlo più evaporare.
Non voglio sentire la mancanza né perdere mai i miei genitori.
Fai tacere il tempo.
Fai tacere il tempo.
Altrimenti, fatelo di tanto in tanto esattamente come siamo seduti qui insieme adesso.
Fai tacere il tempo.
E so che non è affatto possibile, ma passa così velocemente che ho paura di dimenticarlo.
Così l'ho descritta, questa meravigliosa vita celeste, affinché non scompaia mai.
Come la prima volta che ci si innamora, la prima volta che si ha il cuore spezzato, la prima volta che si perde. Litigare per la prima volta.
Non so esattamente perché. Senza dubbio ero testardo.
Probabilmente non si trattava di nulla.
Alla fine ho cantato la mia prima canzone davanti a una manciata di persone, alcuni amici e i miei genitori, ma almeno era qualcosa.
Nella mia testa era il ping pong, come te quando avevi diciotto anni.
Non lo diciamo ogni secondo. Mi chiedo: come si fa? Come lo fai?
Il tempo vola e noi guardiamo. Come lo fai? Fare le scelte giuste e sapere come.
Come lo fai? Essere coraggiosi non significa necessariamente essere un eroe.
Come accetti di invecchiare nonostante la nostalgia di te stesso? Come?
Oppure la risposta sta nel farlo, nella rassegnazione che continuiamo ed è diverso da allora?
Nell'amore del momento e nella quiete del tempo. Non vorrei farlo in nessun altro modo.
Non vorrei essere da nessun'altra parte.
Rubo il tempo.