Altri brani di KaZeK
Altri brani di Dżanglu
Altri brani di matiorzel
Descrizione
Vocalista, compositore, autore del testo: KaZeK Compositore, autore del testo, vocalista: Dżanglu Compositore, autore del testo, vocalista: matiorzel Produttore: Majhel Ingegneria del mixaggio e mastering: Jędrek Dreziński
Testo e traduzione
Originale
Ja, ej. Muzyka paletą barw dla mnie, barw dla mnie.
A ty mała, proszę patrz na mnie, ty patrz na mnie. Namaluję to tak jak zawsze, to jak zawsze.
Ty namaluj moją wyobraźnię, wyobraźnię. Pędzlem naszkicuj co jest ważne, bo co jest ważne.
Jednocześnie błagam czego pragnę, bo czego pragnę.
Nawinąłem ci już nie raz, że nie kłamię na numerach, że czekaj sera, sera nie jest dla mnie opcją teraz.
Pomaluję świat twój na barwy, których nie widziałaś nigdy.
Pozbędę się odcieni smutku i nienawiści. Nie chcę być twój, a mój pędzel ci się przyśni.
Rumieńce na policzkach widzą nawet daltoniści, bo bije ode mnie ciepło.
Temperatura się zwiększa, moja mała się uśmiecha.
Oglądamy barwy szczęścia na co dzień, nie tylko w telewizorze. Jestem najlepszym malarzem na świecie. Mamy beef z van Goghiem.
Jakbym miał inną paletę barw, byś słuchał w Ameryce i mnie podpinał pod gang.
Bo mamy taki vibe, że się buja cały kraj.
Tyle w życiu zmalowałem, że zabrakło w sklepach farb.
Ale dziś mam powiew, by się wbić na zwrotach tych małych cyfr na flotę, która ci zmieście głowę. Ale to potem.
Teraz robię szkic na portret, co za wiosłem -trochę będziesz zarysowane brać.
-Muzyka paletą barw dla mnie, barw dla mnie. A ty mała, proszę patrz na mnie, ty patrz na mnie.
Namaluję to tak jak zawsze, to jak zawsze. Ty namaluj moją wyobraźnię, wyobraźnię.
Pędzlem naszkicuj co jest ważne, bo co jest ważne.
Jednocześnie błagam czego pragnę, bo czego pragnę.
Nawinąłem ci już nie raz, że nie kłamię na numerach, że czekaj sera, sera -nie jest dla mnie opcją teraz.
-Dziś marzyło mi się wyjść z domu, poszerzyć palety kolorów, więc bim, flight z telefonu burzy mury i barwi ting.
To szary dzień, ale mam set flamastrów. Drapacz chmur baby blue.
Niech budzi się miasto i niech ludzie z okien widzą pigmentów cały świat.
Niech krew maleje się jak tusz, byle w rochu stalówka. Ponury pejzaż, czasem tak też mam.
Jedynie czerń i biel mieszają mi się w szarych komórkach.
Więc chuj, biorę farby, parę tub, pędzel puchy i ruszam. Lecę na M2, nie przeszedłem nawet metra.
Leje się z plecaka sztuka. Nie próbuję nawet tego okiełznać. Barwna to moja natura.
Mówiła mi to za małego matula, stąd nie dziwi spektrum.
Szukam czegoś więcej niż pustych spotów, bym i tak tam został szczerze.
Nadal nie powiem ci, jaki mam powód, dla którego chcę wpłynąć na krajobraz, ale gdy piszę, przypomina mi się rysunek mej rodziny całej. Cały od podstaw, no bo nie byłem fanem kolorowanek.
Muzyka paletą barw dla mnie, barw dla mnie.
A ty mała, proszę patrz na mnie, ty patrz na mnie. Namaluję to tak jak zawsze, to jak zawsze.
Ty namaluj moją wyobraźnię, wyobraźnię. Pędzlem naszkicuj co jest ważne, bo co jest ważne.
Jednocześnie błagam czego pragnę, bo czego pragnę.
Nawinąłem ci już nie raz, że nie kłamię na numerach, że czekaj sera, sera nie jest dla mnie opcją teraz.
Ostatnia ponura pogoda wreszcie mi nadała barwy.
Wszystko na szaro, a ja w tym świecie jak Barbie. Tylko czuję, że żyję, jak się zaczynają martwić.
Prawie jakbym był wampirem, a innym skoczył się barwnik.
Inspirację widzę w sobie, widzę w ludziach, widzę w sztuce i mam głęboką nadzieję, że to wam kiedyś powtórzę.
Inspirację widzę w sobie, widzę w sztuce.
Ale wykreślam to drugie, bo najbardziej brzydzą ludzie. Mam to w naturze jak natura.
Deszcz na burzę, że często mówię, co myślę. Przez to nie myślę, co mówię.
Już chyba muszę oddać temu swoją całą duszę, kiedy do muzyki od snu miewam już większy stosunek.
Ja.
Traduzione italiana
Sì, ehi. La musica è una tavolozza di colori per me, colori per me.
E tu, piccolino, per favore guardami, guardami. Lo dipingerò come faccio sempre, come faccio sempre.
Dipingi la mia immaginazione, immaginazione. Disegna con un pennello ciò che è importante, perché è importante.
Allo stesso tempo, chiedo quello che voglio, perché quello che voglio.
Ti ho detto più di una volta che sui numeri non mento, che aspettare, sera, sera per me non è un'opzione adesso.
Dipingerò il tuo mondo con colori che non hai mai visto.
Mi libererò delle sfumature di tristezza e odio. Non voglio essere tuo e sognerai il mio pennello.
Anche le persone daltoniche possono vedere il rossore sulle loro guance perché irradio calore.
La temperatura sta aumentando, il mio piccolo sorride.
Vediamo i colori della felicità ogni giorno, non solo in TV. Sono il miglior pittore del mondo. Abbiamo un litigio con Van Gogh.
Se avessi una tavolozza di colori diversa, in America mi ascolteresti e mi etichetteresti come una gang.
Perché abbiamo un'atmosfera tale che l'intero paese è in fermento.
Ho dipinto così tanto nella mia vita che i negozi hanno finito i colori.
Ma oggi ho il vento per entrare nelle frasi di questi piccoli numeri su una flotta che ti lascerà a bocca aperta. Ma questo verrà dopo.
Adesso sto facendo uno schizzo per un ritratto, che è un gioco da ragazzi: dovrai fare uno schizzo un po'.
-La musica è una tavolozza di colori per me, colori per me. E tu, piccolino, per favore guardami, guardami.
Lo dipingerò come faccio sempre, come faccio sempre. Dipingi la mia immaginazione, immaginazione.
Disegna con un pennello ciò che è importante, perché è importante.
Allo stesso tempo, chiedo quello che voglio, perché quello che voglio.
Ti ho detto più di una volta che non mento sui numeri, che aspettare, sera, sera, non è un'opzione per me adesso.
-Oggi ho sognato di uscire di casa e ampliare la tavolozza dei colori, così bim, la fuga dal telefono abbatte i muri e colora la tinta.
È una giornata grigia, ma ho una serie di pennarelli. Grattacielo celeste.
Lasciamo che la città si svegli e che le persone vedano tutto il mondo dei pigmenti dalle loro finestre.
Lascia che il sangue si diluisca come inchiostro, purché il pennino rimanga affilato. Un paesaggio cupo, a volte mi sento così anch'io.
Solo il bianco e il nero si mescolano nelle mie cellule grigie.
Quindi cazzo, prendo dei colori, qualche tubetto, un pennello soffice e parto. Sto volando sulla M2, non ho nemmeno preso la metropolitana.
L'arte esce dallo zaino. Non provo nemmeno a domarlo. Colorato è la mia natura.
Mia madre me lo ha detto quando ero piccola, quindi lo spettro non è sorprendente.
Sto cercando qualcosa di più che semplici posti vuoti, così posso restarci comunque onestamente.
Ancora non ti dico qual è il motivo per cui voglio influenzare il paesaggio, ma mentre scrivo ricordo un disegno di tutta la mia famiglia. Tutto da zero, perché non ero un fan dei libri da colorare.
La musica è una tavolozza di colori per me, colori per me.
E tu, piccolino, per favore guardami, guardami. Lo dipingerò come faccio sempre, come faccio sempre.
Dipingi la mia immaginazione, immaginazione. Disegna con un pennello ciò che è importante, perché è importante.
Allo stesso tempo, chiedo quello che voglio, perché quello che voglio.
Ti ho detto più di una volta che sui numeri non mento, che aspettare, sera, sera per me non è un'opzione adesso.
Il recente tempo uggioso mi ha finalmente regalato un po' di colore.
Tutto è grigio e io sono come Barbie in questo mondo. Mi sento vivo solo quando iniziano a preoccuparsi.
Quasi come se fossi un vampiro e gli altri avessero finito la tintura.
Vedo l'ispirazione in me stesso, la vedo nelle persone, la vedo nell'arte e spero sinceramente che un giorno ve lo ripeterò.
Vedo l'ispirazione in me stesso, la vedo nell'arte.
Ma tralascio quest'ultimo perché disgusta di più la gente. È nella mia natura come la natura.
Pioggia sul temporale che spesso dico quello che penso. Per questo motivo non penso a quello che dico.
Immagino di dover dedicare tutta la mia anima ad esso, dal momento che ho un atteggiamento maggiore nei confronti della musica che nei sogni.
IO.