Altri brani di Jakub Zaron
Descrizione
Rilasciato: 24 ottobre 2025
Testo e traduzione
Originale
Pęka mi głowa.
Rozsadza mi umysł na samą myśl, że mam gdzie się schować i dokąd wyjść. Czy warto mieć za sobą i uciec?
Strasznie mi szkoda.
Rozprutych dialogów nie będę szyć.
To słaba metoda i cienka nić. Od dawna się już z Tobą nie kłócę.
Do dziś.
Na później.
Nie zostawiaj tyle spraw na później.
Nie porzucaj we mnie żadnych kłamstw, niepotrzebnych pauz i marzeń, których nie potrafię przeżyć.
Marzeń, których nigdy nie chcę zmienić.
Znowu na schodach.
Jedną nogą w górę, drugą w dół.
Zamiast usiąść jak człowiek, wchodzę pod stół.
Nie parzy nic, gdy chłodno od ziemi.
Taka pogoda to żadna ulewa, ledwie mżawka.
Wystarczy mi słońca, by żyć.
Za mało deszczu, żeby coś zmienić.
Na później.
Nie zostawiaj tyle spraw na później.
Nie porzucaj we mnie żadnych kłamstw, niepotrzebnych pauz i marzeń, których nie potrafię przeżyć.
Marzeń, których nigdy nie chcę zmienić.
Patrzymy w dal, a pod nogami lęk bo trzyma nas przy sobie.
Tak sobie mi z tym.
Ostatni raz kłamałem sobie, że nie dam już. Tak sobie mi z tym jest.
Tak sobie mi z tym jest.
Traduzione italiana
Mi batte la testa.
Mi lascia a bocca aperta pensare di avere un posto dove nascondermi e un posto dove andare. Vale la pena restare indietro e scappare?
Mi dispiace così tanto.
Non cucirò dialoghi strappati.
Questo è un metodo debole e un filo sottile. Non discuto con te da molto tempo.
Fino ad oggi.
Per dopo.
Non lasciare così tante cose per dopo.
Non lasciarmi con bugie, pause inutili e sogni che non posso vivere.
Sogni che non vorrei mai cambiare.
Di nuovo sulle scale.
Una gamba su, una gamba giù.
Invece di sedermi come un essere umano, vado sotto il tavolo.
Niente brucia quando fa freddo da terra.
Questo tempo non è un acquazzone, solo una pioggerellina.
Ho abbastanza sole per vivere.
Non abbastanza pioggia per fare la differenza.
Per dopo.
Non lasciare così tante cose per dopo.
Non lasciarmi con bugie, pause inutili e sogni che non posso vivere.
Sogni che non vorrei mai cambiare.
Guardiamo lontano e la paura è sotto i nostri piedi perché ci tiene vicini.
Mi va bene.
Per l'ultima volta ho mentito a me stessa dicendo che non avrei più ceduto. Questo è quello che penso.
Questo è quello che penso.