Altri brani di Avi
Altri brani di Louis Villain
Descrizione
Compositore: Filip Dizendorf-Krause.
Autore del testo: Kamil Zalevski
Autore del testo: Filip Dizendorf-Krause
Testo e traduzione
Originale
Nie prosiłem o nic, a dostałem aż tyle.
Zamiast ciągle gonić, chcę zatrzymać się na chwilę.
Bo to się dziwna jak dziesiątki niewykorzystanych szans.
Kilka chwil, dla których cofnąłbym czas i jedynie wdzięczność, którą czuję za dach nad głową, że nie śpię pod mostem, a dobry Bóg obdarzył mnie potomstwem.
Za ten pokarm, co trafia na stół. Za każdy krok z dwunastu.
Za nieprzyjaciela, co krwi mi napsuł. Bankiety, wesela i każdy z toastów.
Za to, że nie chodzę w podartym ubraniu. No i że mam spokój bez łykania relanium.
Za Wartę, za Odrę, za Wisłę, za umysły otwarte, mądre i bystre.
Za matmę i inne nauki ścisłe i zagadki niełatwe, których nie rozgryzłem.
Za wszystkie lekcje i znaki na niebie, za każdą infekcję i łagodny przebieg, a w końcu za karty i zwijki, że dałeś mi tyle miejsca na pomyłki.
Nie prosiłem o nic, a dostałem aż tyle.
Zamiast ciągle gonić, chcę zatrzymać się na chwilę, bo to się dziwna jak dziesiątki niewykorzystanych szans.
Kilka chwil, dla których cofnąłbym czas i jedynie wdzięczność, którą czuję za zorze polarne i niebo tak piękne. Gwiazdy, których nie ogarnę i nie dosięgnę.
Za języki obce, a zwłaszcza łacinę. Za niewinność, którą będąc chłopcem straciłem.
Za to, że się nie martwię o pensję.
Za wszystkie kwiatki, w tym bratki, hortensje. Za rodzaj męski, żeński, nijaki.
I że odejdę tak, jak przyszedłem, czyli nagi. Za to ciepło, które tak bije od niej.
Za te traumy, gdy nie dało się łagodniej. Za auto, o którym śniłem jako chłopiec.
Za dwie zdrowe nogi, tak, że też mogę pobiec. Za ten sam czas w Rolexie czy w Casio.
No i za tę pracę, która jest moją pasją. A nade wszystko za decyzje na górze i świat, który tak mnie urzekł.
Nie prosiłem o nic, a dostałem aż tyle.
Zamiast ciągle gonić, chcę zatrzymać się na chwilę, bo to się dziwna jak dziesiątki niewykorzystanych szans.
Kilka chwil, dla których cofnąłbym czas i jedynie wdzięczność, którą czuję za.
I jedynie wdzięczność, którą czuję za
Traduzione italiana
Non ho chiesto nulla e ho ottenuto tanto.
Invece di inseguire costantemente, voglio fermarmi per un po’.
Perché è strano come decine di occasioni mancate.
Pochi istanti per i quali tornerei indietro nel tempo e solo la gratitudine che provo per avere un tetto sopra la testa, per non dormire sotto un ponte e per il buon Dio che mi ha benedetto con una prole.
Per il cibo che finisce in tavola. Per ogni passo dei dodici.
Per il nemico che mi ha causato il sangue. Banchetti, matrimoni ed ogni brindisi.
Per non indossare abiti strappati. E che sono tranquillo senza prendere Relanium.
Per la Warta, per l'Oder, per la Vistola, per menti aperte, sagge e acute.
Per la matematica e altre scienze esatte e per enigmi difficili che non ho risolto.
Per tutte le lezioni e i segni nel cielo, per ogni infezione e decorso lieve, e infine per le carte e i tiri che mi hai dato così tanto spazio per gli errori.
Non ho chiesto nulla e ho ottenuto tanto.
Invece di rincorrere costantemente, voglio fermarmi un attimo, perché è strano come decine di occasioni perse.
Pochi istanti per i quali vorrei tornare indietro nel tempo e unica gratitudine che provo per l'aurora boreale e il cielo così bello. Stelle che non riesco ad afferrare o raggiungere.
Per le lingue straniere, in particolare il latino. Per l'innocenza che ho perso da ragazzo.
Per non preoccuparmi dello stipendio.
Per tutti i fiori, comprese viole del pensiero e ortensie. Per maschile, femminile, neutro.
E che me ne andrò come sono venuto, nudo. Per il calore che irradia da lei.
Per questi traumi quando era impossibile essere più gentili. Per l'auto che sognavo da ragazzo.
Per due gambe sane, così posso correre anch'io. Allo stesso tempo in Rolex o Casio.
E per questo lavoro, che è la mia passione. E soprattutto per le decisioni al vertice e per il mondo che mi ha affascinato così tanto.
Non ho chiesto nulla e ho ottenuto tanto.
Invece di rincorrere costantemente, voglio fermarmi un attimo, perché è strano come decine di occasioni perse.
Pochi istanti per i quali vorrei riportare indietro il tempo e l'unica gratitudine che provo.
E solo la gratitudine che provo