Iris

Bu parça, her hareketin az sözlü ama çok güzel bir hikayenin ritmine uyum sağladığı sessiz bir dans gibidir. Hayallerin gerçek adımlara dönüştüğü, biraz endişeli ama tutku dolu bir yer. Hafiflik ve güven iç içe geçiyor ve satır aralarında her şeyin yerine oturacağı anı bulma arzusu okunuyor. Bu satırların dokunduğu kumaş çok narindir. Burada kelimeler nefesler gibidir: “Sen ve ben ve aramızdaki her şey mümkün.” Öpücüklerin sadece dokunuşlar değil, sonsuza kadar hafızada kalan eylemler olduğu hafif bir imge oyunu. Buna paralel olarak, uzaklarda, belki de tüm bu küçük anların sonsuza kadar sürecek tek bir bütün haline geleceği umudu yankılanıyor. Pişmiş çörekten yapılmış bir ev gibi, pencerenin dışındaki dünya değişse bile sonsuza kadar kalabileceğiniz bir yer.