Altri brani di Miszel
Descrizione
Compositore: Dawid Wiśniewski
Paroliere: Michał Łusiak
Testo e traduzione
Originale
Siedzę z bratem na tej osce, na której nie było planu.
Czujesz to samo powietrze, ale dusisz się pomału. Żeby życie miało pazur, trzeba odejść od ekranu.
Jakbym ich posłuchał, nie widziałbym szmalu, a widziałem wiele żalu, kiedy patrzyłem się na dół. Smród wylewał się z okien, nie było poczucia czasu.
Swoje serce weź do góry, dużo w ręce trzymam planów.
Zostawiasz za sobą ślad, ja pozostawiam go na mapie cały czas. Rap, rap coraz większy, nie tylko na wadze.
Twoja gra, gra, gra dla mnie wyczuwalna jest dalej, a dużo jeszcze do zrobienia mam.
Nic na to nie poradzę, że wybrałem drogę wilka w świecie, gdzie się boi maszyć.
Nie chcę już do tego wracać, trzeba nowy projekt smażyć.
Nie podchodź za blisko, możesz się poparzyć. Wszystko oddałbym po drodze do wygranej.
Wiem, ile można stracić, jak myślisz tylko o sobie. Coraz większy kaptur na codzienność mam na głowie.
Jak miałbym kiedyś się poddać, zwolna pogotowie.
Chociaż zamieniłem wyścig, dużo myśli mam na sobie. Zgubiłem pytanie wtedy, jak czekałem na odpowiedź.
Miasto nie pozwala myśleć trzeźwo, lepiej zasnąć.
Wygodniej nie będzie, pora już zaświecić światło. W miejscach, gdzie niejedna nadzieja, sto żyła zgasnąć.
Trzeba coś wykrzyczeć, żeby to dalej dotarło! Nigdy, nigdy, nigdy więcej dość, zawsze mało.
Tłumię w sobie złość, kiedy wstaję rano, by obudzić moc.
Wciąż jest to samo, bo pamiętam dobrze czasy, kiedy się nie przelewało. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przegrać. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę tutaj przegrać więcej.
Mogłem na kręce zostać w bloku, ale znalazłem antidotum.
To, że nie walczę z samym sobą, dlatego po co szukać wrogów? Po co więcej kłopotów? Za dużo mam na głowie.
Nie opuszczam, swoją wizję mam na sobie, dlatego z myśli tworzę produkt.
Jedź się od wschodu do zachodu w swoim świecie, zanim zasnę. Bliznę mam na duszy, tylko muzyka to plaster.
Śmiałem się w twarz branży, chociaż wpadłem w jej paszczę.
Sam więźniem i strażnikiem jestem na opasce w rap grze. Mister Traper! Więc nie wpadnę już w pułapkę.
To tylko biznes, nie przyjaźń.
Chciałbym widzieć to wyraźniej, kto tu ze mną jest naprawdę, a kto przyszedł śmietankę spić, jakby pił pierdoloną kawkę.
Mielę ciągle wersy, dawno zasadziłem ziarno. Pole do popisu, z niego plony wziąłem dawno.
Ominąłem orkę, bo się nie minąłem z pasją. Chociaż dużo pracy za mną, to jej owoc rzucam w miasto.
Zaloguj do życia się, póki pamiętasz hasło.
If you're reading this, you should consider changing your password.
Word for word, face to face, if you want to tell me something, you ask who's the winner, but no need to ask though.
Nie wiedziałem, ile mogę biec. Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przegrać. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę więcej przestać. Nie wiedziałem, ile mogę biec.
Dzisiaj wiem i nie mogę tutaj przegrać więcej. Robię miękkie przejście.
Znowu muszę pomyśleć o nowym tekście.
Bęga wjeżdża na deszcz. Gotujemy z twardym, bo to musi być al dente.
Traduzione italiana
Sono seduto con mio fratello su questo aspide dove non c'era nessun piano.
Provi la stessa aria, ma lentamente soffochi. Perché la vita abbia un artiglio, devi allontanarti dallo schermo.
Se li avessi ascoltati, non avrei visto i soldi e ho visto molto rimorso quando ho guardato in basso. Il fetore usciva dalle finestre, non si aveva il senso del tempo.
Coraggio, ho molti progetti in mano.
Tu lasci una traccia dietro di te, io la lascio sempre sulla mappa. Il rap, il rap sta diventando sempre più grande, non solo a livello di scala.
Il tuo gioco, gioco, gioco è ancora sentito per me e ho ancora molto da fare.
Non posso farci niente se ho scelto la via del lupo in un mondo in cui ha paura di vagare.
Non voglio tornare a questo, ho bisogno di un nuovo progetto.
Non avvicinarti troppo, potresti bruciarti. Darei tutto per vincere.
So quanto puoi perdere se pensi solo a te stesso. Ogni giorno ho un cappuccio più grande in testa.
Se mai dovessi arrendermi, chiamerei un'ambulanza.
Anche se ho cambiato gara, ho molto a cui pensare. Ho perso la domanda mentre aspettavo una risposta.
La città non ti permette di pensare lucidamente, è meglio addormentarsi.
Non sarà più comodo, è ora di accendere la luce. Là dove tante speranze si spengono cento vene.
Devi gridare qualcosa per farlo capire! Mai, mai, mai abbastanza, sempre poco.
Reprimo la mia rabbia quando mi alzo la mattina per risvegliare il potere.
È sempre lo stesso, perché ricordo bene i tempi in cui non traboccava. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più fermarmi. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più perdere. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più fermarmi. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più perdere qui.
Avrei potuto restare nel blocco per un po', ma ho trovato un antidoto.
Perché non combatto con me stesso, quindi perché cercare nemici? Perché altri problemi? Ho troppe cose in mente.
Non me ne vado, ho la mia visione su di me, ecco perché creo un prodotto dai miei pensieri.
Pedala dall'alba al tramonto nel tuo mondo prima di addormentarmi. Ho una cicatrice sull'anima, solo la musica è un cerotto.
Ho riso in faccia all’industria, anche se sono caduta nelle sue fauci.
Sono un prigioniero e una guardia bendata nel gioco rap. Signor Trapper! Così non cadrò più nella trappola.
Sono solo affari, non amicizia.
Vorrei vedere più chiaramente chi è veramente qui con me e chi è venuto a bere la panna come se bevesse un maledetto caffè.
Continuo a macinare le linee, ho piantato il seme molto tempo fa. Un campo da mettere in mostra, ne ho approfittato tanto tempo fa.
Mi mancava arare perché non ne ero appassionato. Anche se c’è tanto lavoro alle spalle, sto gettando i suoi frutti in città.
Accedi a Life mentre ricordi la password.
Se stai leggendo questo, dovresti considerare di cambiare la tua password.
Parola per parola, faccia a faccia, se vuoi dirmi qualcosa, chiedi chi è il vincitore, ma però non c'è bisogno di chiederlo.
Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre. Oggi lo so e non posso più fermarmi. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più perdere. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più fermarmi. Non sapevo quanto lontano avrei potuto correre.
Oggi lo so e non posso più perdere qui. Faccio una transizione graduale.
Devo pensare di nuovo a un nuovo testo.
Bęga entra nella pioggia. La cuociamo con forza perché deve essere al dente.