Descrizione
Produttore: Piotr Emade Waglewski
Compositore: Piotr Emade Waglewski
Paroliere: Bartosz Fisz Waglewski
Testo e traduzione
Originale
Mieszkałaś na czternastym piętrze. To wysoko. Czternaste piętro, ursynowski
Mordor.
Zjeżdżając windą zaczynał się ten horror, choć u ciebie było interesująco, bo wbrew pogłoskom nie byłaś takie niewiniątko.
Ale każdy horoskop przepowiadał nam niezgodność.
Różnił nas światopogląd na życie i w ogóle, to w horoskopy ja nie lubię, a myśli mam zepsute. Ja wolałem Wu-Tang i Gorgoroth.
Ty jarałaś się Madonną, U2 i Bono. To i tak całkiem cenna była to znajomość.
Tylko ta pieprzona wysokość na czternaście pięter. Winda na szafot.
Włącz dyktafon.
Nieśmiało, jak czuły narrator, opowiem ci, dlaczego pieprzone czternaste piętro to wysoko.
To wysoko.
Wracam. Czternaste piętro. Drzwi się otwierają.
Odzierają mnie z godności te wszystkie windy prosto ze stolicy, z bloku wielkiej płyty.
Guziki w windzie podpalone jak knoty zniczy.
Smród spalenizny, kwaśny zapach jak ocet w windy. Stęchlizna to zapach naszego dzieciństwa.
Przez kurtkę i sweter przenika jak czarna materia przez nasze ciała. Zamykają się drzwi.
Cała trzeszczy jak oszalała, robiąc całej klatce hałas, bo winda piszczy jak Maria Callas, więc parskam śmiechem jak Harris Kamala. Skandal! To winda, iskra mego życia.
Czternaste piętro. Jestem wewnątrz całą podeszwą.
Wewnątrz jak dziecko w łonie matki. Bliźniaki, rodzeństwo. Pieprzone czternaste piętro.
To wysoko.
Pieprzone czternaste piętro.
To wysoko.
Winda zatrzymuje się na dwunastym piętrze.
Ledwo widzę w tym świetle, bo żarówka mruga jak ciała niebieskie. Ale już czuję zapach i widzę tą, tę ekspresję.
Wchodzi typ z wielką tą, tą torbą. W torbie butelki.
Smród diabelski, smród nieziemski, bo to nie abstynent, prędzej absynt.
Dwa odległe światy, dwa bieguny jak bipolarny. A w zielonej torbie z Żabki tłuką się szklane małpki.
Marzę o tym, by być niewidzialny, więc stoję jak wmurowany, a los jest brutalny.
Wsysa mnie jak Heweliusza Bałtyk.
Winda rusza, a on przemawia, bo jest wygłodniały ludzkich relacji, więc mówi, że oj, oj. . . A to dopiero dwunaste piętro.
Ja sytuację oceniam jako beznadziejną. Czekam na zesłanie Ducha
Świętego. Pieprzone czternaste piętro.
To wysoko.
Winda rusza, ale dalej jest jeszcze gorzej.
Jak to się mówi, jest na noże, więc aktualizacja.
Na dziesiątym wchodzi pani, trwała ondulacja, na smyczy z pieskiem chihuahua, więc zaczyna się zabawa. Wąchanie mego jaja, jajów dwóch.
Pocę się, jakbym przybijał gwóźdź, bo szczeka to zwierzę uprawia seks z moją nogą z ogromną czułością. Ach, jak uroczo! Choć satysfakcję mam znikomą.
Na szóstym wchodzi dzieciak z piłką koszykową i je w lampę. W windzie ciemno.
Cierpliwość jest cnotą, a życie jest lekcją.
A teraz to godzina zero, bo na piątym wchodzi kobieta w ciąży. Winda staje między piątym a czwartym, w połowie drogi.
Taki zbieg okoliczności.
Życie bywa kolorowe jak lakier do paznokci, a ja bardzo serdecznie proszę panią, by w zaistniałej sytuacji tu nie rodzić.
Mija pięć minut, dziesięć, piętnaście.
No, nie mamy fuksa, bo w całym budynku światło gaśnie, jak i gaśnie mój entuzjazm, bo pani mówi coś o skurczach. Czuję, że buzuje we mnie ogień, wulkan.
Może byłoby lepiej, gdybym w tej chwili umarł i w tych czeluściach spróchniał, bo mam bardzo złe przeczucia.
Pies szczeka, pijany dyszy, kobieta piszczy jak harmonijka ustna.
A miało być tak bajecznie, sielsko, ale zmienił się wektor i nie jest lekko.
Kończy się ten tekst puentą: zostanę astronautą i zamiast windy wystrzelę się rakietą. A teraz odbiorę poród i wykasuję twój telefon.
A wszystko przez to pieprzone czternaste piętro, bo to wysoko.
Czternaste piętro.
Pieprzone czternaste piętro.
Traduzione italiana
Vivevi al quattordicesimo piano. È alto. Quattordicesimo piano, Ursynowski
Mordor.
Scendendo con l'ascensore è iniziato l'orrore, anche se nel tuo caso è stato interessante perché, contrariamente a quanto si dice, non eri così innocente.
Ma ogni oroscopo prevedeva incompatibilità.
Avevamo visioni del mondo diverse sulla vita e in generale non mi piacciono gli oroscopi e i miei pensieri sono viziati. Preferivo Wu-Tang e Gorgoroth.
Eri entusiasta di Madonna, degli U2 e di Bono. Tuttavia, questa conoscenza era piuttosto preziosa.
Solo questo maledetto quattordicesimo piano. Ascensore per il patibolo.
Accendi il registratore.
Timidamente, come un tenero narratore, ti dirò perché quel maledetto quattordicesimo piano è alto.
È alto.
Sto tornando. Quattordicesimo piano. La porta si apre.
Tutti questi ascensori direttamente dalla capitale, dai condomini, mi privano della dignità.
I pulsanti dell'ascensore si illuminavano come stoppini di candela.
Un odore di bruciato, un odore aspro come quello dell'aceto nell'ascensore. La muffa è l'odore della nostra infanzia.
Penetra attraverso giacche e maglioni come la materia nera attraverso i nostri corpi. La porta si chiude.
Tutto scricchiola come un matto, fa rumore in tutta la gabbia, perché l'ascensore cigola come Maria Callas, quindi sono scoppiato a ridere come Harris Kamala. Scandalo! Questo è l'ascensore, la scintilla della mia vita.
Quattordicesimo piano. Sono dentro con tutta la pianta del mio piede.
Dentro come un bambino nel grembo di sua madre. Gemelli, fratelli. Maledetto quattordicesimo piano.
È alto.
Maledetto quattordicesimo piano.
È alto.
L'ascensore si ferma al dodicesimo piano.
Riesco a malapena a vedere con questa luce perché la lampadina lampeggia come i corpi celesti. Ma posso già sentirne l'odore e vedere questa espressione.
Un ragazzo entra con questa grande borsa. Bottiglie nella borsa.
La puzza è diabolica, una puzza ultraterrena, perché non è astemio, ma piuttosto assenzio.
Due mondi lontani, due poli come il bipolarismo. E ci sono le scimmie di vetro che rompono nel sacco verde di Żabka.
Sogno di essere invisibile, quindi rimango lì radicato e il destino è brutale.
Come Hevelius, il Mar Baltico mi risucchia.
L'ascensore parte e lui parla, perché ha fame di rapporti umani, quindi dice oh, oh. . . E questo è solo il dodicesimo piano.
Considero la situazione senza speranza. Aspetto l'invio dello Spirito
Santo. Maledetto quattordicesimo piano.
È alto.
L'ascensore inizia a muoversi, ma la situazione continua a peggiorare ulteriormente.
Come si suol dire, riguarda i coltelli, quindi un aggiornamento.
Alle dieci entra una signora con la permanente e un chihuahua al guinzaglio, così inizia il divertimento. Annusando la mia palla, due palle.
Sto sudando come se stessi inchiodando un chiodo perché l'animale che abbaia fa sesso con la mia gamba con grande tenerezza. Oh, che bello! Anche se ho poche soddisfazioni.
Al sesto piano entra un bambino con un pallone da basket e mangia nella lampada. È buio nell'ascensore.
La pazienza è una virtù e la vita è una lezione.
E adesso sono le zero, perché alle cinque entra una donna incinta. L'ascensore si ferma tra le cinque e le quattro, a metà strada.
Che coincidenza.
La vita può essere colorata come lo smalto e vorrei chiederti gentilmente di non partorire qui in questa situazione.
Passano cinque minuti, dieci, quindici.
Beh, non siamo fortunati, perché si spengono le luci in tutto l'edificio, e anche il mio entusiasmo, perché la signora dice qualcosa sulle contrazioni. Sento che dentro di me infuria un fuoco, un vulcano.
Forse sarebbe meglio se morissi adesso e marcissi in questi abissi, perché ho una brutta sensazione.
Il cane abbaia, l'ubriaco ansima, la donna stride come un'armonica.
Doveva essere favoloso e idilliaco, ma il vettore è cambiato e non è facile.
Questo testo si conclude con la battuta finale: diventerò un astronauta e invece che su un ascensore mi lancerò su un razzo. Ora partorirò il bambino e cancellerò il tuo telefono.
Ed è tutto a causa del maledetto quattordicesimo piano, perché è alto.
Quattordicesimo piano.
Maledetto quattordicesimo piano.