Altri brani di Jerzy Rogiewicz
Altri brani di Bartłomiej Topa
Descrizione
1670: Stagione 2 (Muzyka z Serialu Netflix)
Produttore e ingegnere del missaggio: Jerzy Rogiewicz
Ingegnere di mastering, Ingegnere di mixaggio: Katarzyna Gawlik
Compositore: Jerzy Rogiewicz
Paroliere: Jakub Rużyłło
Testo e traduzione
Originale
-Tereska? -Nie.
Jestem mieszkanką lasu. Zadaj mi zagadkę.
Jeśli jej nie rozwiążę, -będziesz mógł odejść. -Dagmara?
To jest twoja zagadka? Czy jestem Dagmarą?
Nie.
-Jestem mieszkanką lasu. -Korzelka?
Czas twoich pytań minął.
Teraz ja zadam zagadkę.
Jeśli jej nie rozwiążesz, na zawsze zostaniesz ze mną.
A oto zagadka: jeśli mnie widzisz, ja widzę ciebie.
Robię wszystko to, co ty. Z jednym małym wyjątkiem.
Jak bardzo bym chciała, nie mogę nic powiedzieć.
Kim jestem?
No, proste. Jesteś mieszkanką lasu. Przecież mówiłaś to wcześniej.
Nie, ja teraz nie jestem sobą. Jestem tą rzeczą z zagadki.
Oj, dziecko.
Przyjmij radę od starego Jana Pawła: nie próbuj być nikim innym niż -sobą. Nie warto. -Jestem lustrem!
O, teraz myślisz, że jesteś lustrem. Przejdzie. Masz wsparcie rodziców?
Wiedzą, w jakim stroju chodzisz po lesie?
Dobra, dobra, poczekaj, a teraz posłuchaj mnie.
Cypryjskie gąsięta, krakowskie dziewczęta. Gdzieście mi się zabłąkały? Pastuszka ście oszukały.
Gdzieście mi się zabłąkały? W pastuszka ście oszukały.
Teraz ja, teraz -ja! -Ja nie mogę na ciebie rzucić uroku.
Ty -jesteś zbyt skupiony na sobie. -Dziękuję. A teraz pomóż mi znaleźć
Andrzeja. Za wysoki, wąsaty i nie ma połowy Adamczychy.
Traduzione italiana
-Tereska? -NO.
Sono un abitante della foresta. Fammi un indovinello.
Se non lo risolvo, puoi andartene. -Dagmara?
Questo è il tuo indovinello? Sono Dagmara?
NO.
-Sono un abitante della foresta. -Korzelka?
Il tempo delle tue domande è finito.
Ora ti farò un indovinello.
Se non lo risolvi, resterai con me per sempre.
Ecco un indovinello: se mi vedi, io vedo te.
Faccio tutto quello che fai tu. Con una piccola eccezione.
Per quanto lo voglia, non posso dire nulla.
Chi sono io?
Bene, semplice. Sei un abitante della foresta. L'hai detto prima.
No, non sono più me stesso adesso. Sono l'enigma.
Oh, tesoro.
Segui qualche consiglio del vecchio Giovanni Paolo: non cercare di essere altro che te stesso. Non ne vale la pena. -Sono uno specchio!
Oh, ora pensi di essere uno specchio. Passerà. Hai il sostegno dei genitori?
Sanno che vestiti indossi nella foresta?
Ok, ok, aspetta, ora ascoltami.
Oche cipriote, ragazze di Cracovia. Dove ho perso la strada? Hanno ingannato il pastore.
Dove ho perso la strada? Hanno ingannato il pastore.
Ora io, ora - io! -Non posso farti un incantesimo.
Tu... sei troppo concentrato su te stesso. -Grazie. Adesso aiutami a trovarlo
Andrzej. Troppo alto, baffuto e nemmeno la metà di Adamczycha.