Descrizione
Paroliere del compositore: Fikret Erim
Paroliere del compositore: Uğur Bayar
Produttore dello studio: Hatem Tutkus
Produttore dello studio: İshak Şık
Testo e traduzione
Originale
Yılları geçirdik hep boynu bükük.
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim?
Kader bu kahretsin, şansımız yokmuş.
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim?
Kader bu kahretsin, şansımız yokmuş.
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim?
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Umutlar eridi bunca dert ile.
Benzedik rüzgarda savrulan küle.
Mecnun'un misali düşsek de dile,
Leyla'yı yolumuz buldu mu bizim?
Mecnun'un misali düşsek de dile,
Leyla'yı yolumuz buldu mu bizim?
Ah, ellerin talihi durmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Ellerin talihi doğmadan gülmüş, bizimse gülümüz açmadan solmuş.
Geriye kahırdan başka ne kalmış?
Bir kere yüzümüz güldü mü bizim.
Traduzione italiana
Abbiamo trascorso anni, sempre umiliati.
Abbiamo mai sorriso?
Dannazione, non avevamo alcuna possibilità.
Abbiamo mai sorriso?
Dannazione, non avevamo alcuna possibilità.
Abbiamo mai sorriso?
La fortuna delle mani è cresciuta prima di nascere, e la nostra rosa è appassita prima di sbocciare.
Cosa resta oltre al dolore?
Abbiamo mai sorriso?
La fortuna delle mani è cresciuta prima di nascere, e la nostra rosa è appassita prima di sbocciare.
Cosa resta oltre al dolore?
Abbiamo mai sorriso?
Le speranze si sono sciolte con tutti questi problemi.
Siamo come cenere portata dal vento.
Anche se cadiamo come nell'esempio di Majnun, desideriamolo
Abbiamo trovato la strada per Leyla?
Anche se cadiamo come nell'esempio di Majnun, desideriamolo
Abbiamo trovato la strada per Leyla?
Oh, la fortuna delle mani ha sempre sorriso, e la nostra rosa è appassita prima di sbocciare.
Cosa resta oltre al dolore?
Abbiamo mai sorriso?
La fortuna delle mani è cresciuta prima di nascere, e la nostra rosa è appassita prima di sbocciare.
Cosa resta oltre al dolore?
Abbiamo mai sorriso?
La fortuna delle mani è cresciuta prima di nascere, e la nostra rosa è appassita prima di sbocciare.
Cosa resta oltre al dolore?
Abbiamo mai sorriso?