Altri brani di Kamil Bednarek
Descrizione
Compositore: Kamil Bednarek
Compositore: Jan Smoczyński
Paroliere: Kamil Bednarek
Testo e traduzione
Originale
Kartki z kalendarza spadają niczym jesienne liście z drzew.
W zawiłości mego życia dawno pogubiłem się.
Słucham sumienia, co do ucha szeptem opowiada o tym, że już dawno powinienem przestać oglądać się za siebie, bo patrząc wstecz będę się potykać o każdy kolejny nowy dzień.
Więc szukam spokoju ducha.
Nie chcę już tłumić uczuć w sobie, które wzbudzają wstyd w ludziach, co boją się żyć.
Nie chcę już życia w szarym kolorze, kiedy serce jest pełne barw.
Już nie raz ktoś pytał, czy w człowieku jest człowiek?
Czy w człowieku jest człowiek?
Kartki z kalendarza spadają niczym jesienne liście z drzew.
W zawiłości mego życia dawno pogubiłam się, więc szukam spokoju ducha.
Jeśli dziś może być tym magicznym dniem, który zmieni historii bieg.
Los uśmiechnie się znów, a ja wyznam, że nie chcę już tłumić uczuć w sobie, które wzbudzają wstyd w ludziach, co boją się żyć.
Nie chcę już życia w szarym kolorze, kiedy serce jest pełne barw.
Już nie raz ktoś pytał, czy w człowieku jest człowiek?
Czy w człowieku jest człowiek?
Traduzione italiana
Le pagine del calendario cadono come foglie d'autunno dagli alberi.
Mi sono perso nelle complessità della mia vita molto tempo fa.
Ascolto la mia coscienza, sussurrandomi all'orecchio che avrei dovuto smettere di guardare indietro molto tempo fa, perché guardando indietro inciamperei ogni nuovo giorno.
Quindi cerco tranquillità.
Non voglio più reprimere i sentimenti che fanno vergognare le persone e hanno paura di vivere.
Non voglio più una vita grigia quando il mio cuore è pieno di colori.
Qualcuno si è chiesto più di una volta se c'è un essere umano dentro un essere umano?
C'è un uomo nell'uomo?
Le pagine del calendario cadono come foglie d'autunno dagli alberi.
Sono stato a lungo perso nelle complessità della mia vita, quindi cerco la tranquillità.
Se oggi può essere quel giorno magico che cambierà il corso della storia.
Il destino sorriderà ancora e confesserò che non voglio più reprimere i sentimenti che fanno provare vergogna e paura di vivere.
Non voglio più una vita grigia quando il mio cuore è pieno di colori.
Qualcuno si è chiesto più di una volta se c'è un essere umano dentro un essere umano?
C'è un uomo nell'uomo?