Altri brani di Ofelia
Altri brani di Vito Bambino
Descrizione
Compositore: Iga Ofelia Krefft
Paroliere: Iga Ofelia Krefft
Paroliere: Mateusz Dopieralski
Testo e traduzione
Originale
Za krótka była noc. Nie zrobiła żadnych zdjęć.
Słyszała bliżej głos. Co oddechem bardziej jest.
Nie zapisała żadnych słów.
Z historii mapy tam nie trafi już.
Nagle ciepło robi się w miejscach, w których chłód zazwyczaj jest.
Na jeden krótki dzień zniknął cały jej lęk. Osądowość fajne imię ma.
Kiedyś był anonimowy, teraz już zostawił swój ślad.
Chcę jej się rwać.
Całą skórę, ciało, wszystko, co zostało.
Ty nie dzielisz się.
Mnie.
Coraz mniej.
W środku nie zostało wiele.
Chyba, że znów -puścić mnie chcesz.
-Puścić ją chcesz.
Smakujesz jak peach z St. Remy. Usta mi się błyszczą, gdy wychodzę na street.
Lewituję wśród przechodnich, ale nie widzi mnie nikt.
I ten wschód, który zepsuł mi zabawę. Już go polubiłem. Teraz idź wkurwiaj Warszawę. Nie wiem, co zrobiłem.
Chyba mam do tego talent. Gdy dostaję coś pięknego, to rozjeżdżam to o ścianę.
Z tobą musi być inaczej, bo ciebie poszukiwać nie przestanę, bo-
Chcę jej się rwać.
Całą skórę, ciało, wszystko, co zostało.
Ty nie dzielisz się.
Mnie.
Coraz mniej.
W środku nie zostało wiele.
Chyba, że znów puścić mnie chcesz.
Nie zabieraj mi tak mnie wiary.
Nie, nie połamię jej, znajdę nowe ślady.
Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież. Nie zabieraj mi tak mnie wiary. Nie, nie połamię jej, znajdę nowe ślady.
Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież. Chodź, zostawię jasne pierwsze jej ślady.
To przyznaj się, że chciałam pójść, no przecież.
Traduzione italiana
La notte era troppo breve. Non ha scattato nessuna foto.
Sentì una voce più vicina. Che è più un soffio.
Non ha scritto nessuna parola.
Dalla storia della mappa non andrà più lì.
All'improvviso fa caldo in luoghi che solitamente sono freddi.
Per un breve giorno, tutta la sua paura scomparve. La capacità di giudizio ha un bel nome.
Prima era anonimo, ma ora ha lasciato il segno.
Voglio dilaniarla.
Tutta la pelle, la carne, tutto ciò che era rimasto.
Non condividi.
Me.
Sempre meno.
Non era rimasto molto dentro.
A meno che tu non voglia lasciarmi andare di nuovo.
-Vuoi lasciarla andare.
Hai il sapore della pesca di St. Remy. Le mie labbra brillano quando esco per strada.
Levito tra i passanti, ma nessuno mi vede.
E quell'alba che mi ha rovinato il divertimento. Mi piaceva già. Adesso vai a far incazzare Varsavia. Non so cosa ho fatto.
Penso di avere un talento per questo. Quando trovo qualcosa di bello, lo sbatto contro il muro.
Per te dev'essere diverso, perché non smetterò di cercarti, perché...
Voglio dilaniarla.
Tutta la pelle, la carne, tutto ciò che era rimasto.
Non condividi.
Me.
Sempre meno.
Non era rimasto molto dentro.
A meno che tu non voglia lasciarmi andare di nuovo.
Non togliermi la fede in questo modo.
No, non lo romperò, troverò nuove tracce.
Andiamo, lascerò chiare le sue prime tracce.
Beh, ammettilo, volevo andarci, dopo tutto. Non togliermi la fede in questo modo. No, non lo romperò, troverò nuove tracce.
Andiamo, lascerò chiare le sue prime tracce.
Beh, ammettilo, volevo andarci, dopo tutto. Andiamo, lascerò chiare le sue prime tracce.
Beh, ammettilo, volevo andarci, dopo tutto.